Hiszpania

Na studentów w Hiszpanii czeka 2400 kierunków studiów licencjackich, ponad 2700 magisterskich i blisko 1700 doktoranckich. Do tego przyjazny klimat, przystępne ceny i przyjemne towarzystwo. Jest tylko jeden poważny problem: nawet po studiach trudno tu o pracę.

Hiszpania

System nauki i szkolnictwa wyższego

Uczelnie. Hiszpania oferuje naukę na 79 uniwersytetach (50 publicznych i 29 prywatnych). Dzielą się one na cztery grupy: uczelnie uniwersyteckie (escuelas universitarias), koledże uniwersyteckie (colegios universitarios), fakultety (facultades) oraz wyższe szkoły techniczne (escuelas técnicas superiores). Do wyboru są również szkoły artystyczne (conservatorios superiores), plastyczne (escuelas de arte) i sportowe. Kształcenie zawodowe realizowane jest przez różne rodzaje szkół, również te, w których zdobywa się wykształcenie średnie. Kierunki nauczane na hiszpańskich uniwersytetach podzielono na pięć grup: sztuka i nauki humanistyczne, nauki doświadczalne, nauki i zdrowiu, nauki społeczne i prawne oraz inżynieria i architektura. Liczba zagranicznych studentów w Hiszpanii sięga w ostatnich latach 76 tysięcy. Większość z nich przyjeżdża na Półwysep Iberyjski z Ameryki Południowej, jedna trzecia z Unii Europejskiej. Mapę hiszpańskich uczelni znajdziesz na stronie www.universidad.es.

Stopnie akademickie. Hiszpański system kształcenia dopasowano do wymogów procesu bolońskiego dopiero w ostatnich latach. Struktura studiów jest podobna, jak w innych krajach Europy: studia I stopnia trwają 4 lata i kończą się zdobyciem tytułu licencjata (graduado). Studia II stopnia obejmują roczne lub dwuletnie kierunki magisterskie (dyplom máster), a najbardziej wytrwali mogą spróbować swych sił na studiach doktoranckich (programa de doctorado).

Rekrutacja - wymagania i formalności

Tryb rekrutacji i dokumenty.By dostać się na studia I stopnia, obywatelom UE wystarczy świadectwo maturalne (hiszpański odpowiednik to bachillerato). Starania o przyjęcie na studia należy zacząć od skontaktowania się z UNED (Universidad Nacional de Educatión a Distancia) – instytucja ta sprawdza, czy posiadane przez kandydatów wykształcenie jest odpowiednie i wystawia certyfikat credencial de acceso. By go otrzymać, należy przedstawić m.in. przetłumaczoną kopię świadectwa i dowód tożsamości. Kto ma ochotę – może przystąpić do egzaminów (Prueba de Acceso a la Universidad, PAU), by uzyskać poprawić swoje oceny ze świadectwa i zwiększyć szanse na przyjęcie na studia. Od tej procedury mogą być jednak wyjątki. Np. Uniwersytet w Barcelonie inaczej traktuje zagranicznych studentów z europejską lub międzynarodową maturą (international baccalaureate, european baccalaureate), a inaczej ze „zwykłymi” świadectwami dojrzałości. Ci pierwsi muszą potwierdzić swoje dyplomy w katalońskim Departamencie Edukacji (Departament d’Educació de la Generalitat de Catalunya). Ci drudzy – zgłosić się do UNED i zdać egzaminy PAU. Na koniec czeka ich wizyta w Biurze Informacji Uniwersyteckiej (Oficina d'Orientació per a l'Accés a la Universitat). Więcej informacji o uznawalności wykształcenia zdobytego za granicą znaleźć można na stronie hiszpańskiego Ministerstwa Edukacji.

Terminy. Rekrutacja studentów z UE organizowana jest zwykle na początku lata. Np. Uniwersytet Carlosa III w Madrycie przyjmuje dokumenty od połowy czerwca do połowy lipca. Szczegóły na stronach uczelni.

Egzaminy. Studentów z Hiszpanii oraz obywateli państw spoza UE obowiązują egzaminy wstępne PAU (Prueba de Acceso a la Universidad). Przybysze z Unii nie muszą do nich przystępować, chyba, że chcą poprawić swoje oceny i zwiększyć szansę na dostanie się na studia. W takiej sytuacji trzeba skontaktować się z UNED. Uwaga! Są też w Hiszpanii szkoły, które wymagają od kandydatów z UE zdania egzaminów, jeśli nie posiadają oni międzynarodowej lub europejskiej matury (np. Uniwersytet w Barcelonie). Szczegółowe informacje na stronie tej uczelni.

Znajomość języka, certyfikaty

By rozpocząć studia, trzeba się wykazać znajomością języka wykładowego. W Hiszpanii sprawa nie jest prosta – najpopularniejszy jest oczywiście kastylijski, ale np. w Barcelonie oficjalnym językiem miejscowego uniwersytetu jest kataloński (więcej tutaj). W użyciu są również odmiana katalońskiego - j. walencjański oraz galicyjski i baskijski (Euskera/Euskara). Studentom zwykle jednak pozwala się pisać egzaminy po kastylijsku. W przypadku kierunków nauczanych po kastylijsku, konieczne jest przedstawienie certyfikatu DELE (Diploma de Español como Lengua Extranjera). Kursy i szkoły letnie dla obcokrajowców organizują wszystkie większe uniwersytety - wyszukiwarkę znajdziesz na stronie Instytutu Cervantesa. Jeśli chcesz szukać szkoły hiszpańskiego na własną rękę, sprawdź, czy ośrodek posiada certyfikat CEELE (Certificate of Quality in the Teaching of Spanish as a Foreign Language). Informacje o centrach kształcenia innych języków Hiszpanii znajdziesz na stronie universidad.es. Hiszpańskiego możesz też nauczyć w Polsce. Tu także z pomocą może przyjść Instytut Cervantesa, który ma swoje biura w Warszawie. Kierunków z jęz. wykładowym angielskim jest stosunkowo niewiele – oferują je głównie największe uniwersytety. Szczegóły w tej broszurze.

Pozwolenie na pobyt.

Aby wjechać na terytorium Hiszpanii, należy mieć ważny paszport lub dowód osobisty. Jeśli chcesz przebywać w Hiszpanii dłużej niż 3 miesiące, musisz postarać się w lokalnym urzędzie o potwierdzenie prawa pobytu. Szczegółowe informacje na stronie hiszpańskiego Ministerstwa Pracy (w jęz. hiszpańskim).

Koszty studiów i zakwaterowania

Czesne. Każdy student musi co roku uiścić wpisowe (uczelnie publiczne: od 500 do 1200 euro, prywatne: od 5 do 12 tys. euro). Płaci się również za każdy zdobyty punkt ECTS (od 16 do 30 euro). Dwuletnie studia magisterskie kosztują więc 960-1800 euro. Szczegółowe informacje o czesnym znaleźć można na stronach uczelni.

Utrzymanie i zakwaterowanie. Hiszpania nie jest krajem, w którym utrzymanie byłoby szczególnie kosztowne, choć na życie trzeba z pewnością wydać więcej niż w Polsce. Uczelnie szacują, że by przeżyć miesiąc trzeba mieć od 900 do 1100 euro, w zależności od miasta i stylu życia. Bochenek chleba kosztuje tu 0,8 euro, kawa 1,25 euro, jednorazowy bilet na metro lub autobus 1,5 euro (miesięczny 40-50 euro), abonament na internet 25-30 euro, a bilet kolejowy z Madrytu do Barcelony ok. 100 euro. Większość studentów szuka zakwaterowania w akademikach, funkcjonujących przy wszystkich większych uczelniach. Informacje na ten temat znajdziesz na stronie Rady Szkół Wyższych Hiszpanii (Consejo de Colegios Mayores de Espana). Miejsca w bursach nie są tanie - miesięcznie zapłacić trzeba od 300 do 700 euro. Taniej jest wynająć pokój „na mieście” - szczęśliwcom udaje się to za 150-200 euro. Okazji można poszukać przez wyszukiwarkę na stronie www.spain.info (w jęz. polskim) lub w serwisie aluni.net . Dodatkowe informacje na akademickim portalu Universia.net.

Życie studenckie

Kryzys finansowy popsuł humory Hiszpanom – powiedzenie „życie jak w Madrycie” straciło nieco na aktualności. Owszem, temperament wykładowców jest zupełnie inny niż w Polsce, ale wieczorami w barach i restauracjach nie ma już takiego tłoku jak trzy czy cztery rokiem. Na poziom nauczania nie można narzekać, wrażenie robi też infrastruktura uczelni. Jak w większość krajów południa Europy, trzeba się przyzwyczaić do popołudniowej sjesty - sklepy otwarte są zwykle od 10 do 14 oraz od 17 do 20, restauracje – od 13 do 16 oraz od 20 do 23. Urzędy czynne są zwykle od 9 do 14, banki do 14.30.

Stypendia

Szansy na uzyskanie wsparcia można szukać w międzynarodowych fundacjach i na uczelniach. Więcej informacji na stronie www.universidad.es.

Praca dla studenta

Rynek pracy jest otwarty dla Polaków, ale o zatrudnienie niełatwo - wskutek kryzysu znacząco wzrosło bowiem bezrobocie. Wykonując proste prace: kelnera, barmana czy sprzątaczki można zarobić nawet ok. 1000 euro miesięcznie. Ambitniejsze propozycje znaleźć można w prowadzonych przez uczelnie Centrach Karier.