Unia poleca - studiowanie

Proces boloński

Zapoczątkowany 19 czerwca 1999 roku cykl zmian w systemach edukacji wyższej krajów Europy. Jego celem jest utworzenie w 2010 roku Europejskiego Obszaru Szkolnictwa Wyższego. Na jego terenie obowiązywać ma podobna struktura studiów wyższych, system punktowy odzwierciedlający zdobyte wykształcenie (European Credit Transfer System) oraz pełna uznawalność wykształcenia zdobytego w innych krajach Obszaru. Proces boloński promuje mobilność studentów – zachęca ich do korzystania z usług uczelni w wielu krajach Europy, co ma przyczynić się do wzmożenia dialogu międzykulturowego i lepszej współpracy młodych ludzi. Dla systemów edukacji Proces boloński oznaczał zaś przede wszystkim podział dawnych 5-letnich studiów magisterskich na dwa etapy – 3 – 4 letnie studia licencjackie, które miały nabrać masowego charakteru, oraz roczne lub dwuletnie studia podyplomowe, zakończone zdobyciem dyplomu magistra. Proces boloński wprowadził też nowe rodzaje dokumentów, m.in. suplement dyplomu – sporządzany w powszechnie używanym języku europejskim wykaz przedmiotów, zaliczonych przez studenta. Zmiany przewidziane w Procesie bolońskim zostały już wprowadzone w większości krajów Europy.

Po informacje do PLOTEUSA

Portal o możliwościach kształcenia w Europie. Informuje o warunkach studiowania i warunkach pobytu w krajach UE. Posiada wyszukiwarkę kursów, kierunków, uczelni i uniwersytetów. Prowadzi katalog stron internetowych uniwersytetów i szkół wyższych, bazy danych szkół, oraz szkoleń zawodowych i kursów dla dorosłych. Opisuje systemy edukacyjne państw członkowskich Unii Europejskiej. Tak w skrócie wygląda oferta informacyjna unijnego portalu PLOTEUS.

Na stypendium z Erasmusem

Erasmus to największy program stypendialny na świecie. Funduje zagraniczne stypendia dla studentów i wykładowców. Co roku korzysta z nich blisko 120 tys. studentów i 18 tys. wykładowców. Erasmus finansuje także staże, szkolenia, seminaria, warsztaty i kursy językowe. O stypendium studenckie Erasmusa możesz ubiegać się tylko w swojej macierzystej uczelni i to pod warunkiem, że szkoła ma Kartę Uczelni Erasmusa. Rekrutacja odbywa się w roku akademickim poprzedzającym wyjazd - najczęściej wiosną. O tym, czy zostaniesz zakwalifikowany decyduje średnia twoich ocen oraz znajomość języka obcego, w jakim prowadzone będą zajęcia za granicą. Stypendium trwa od 3 do 12 miesięcy, a wysokość dofinansowania zależy od kraju, do którego się wybierasz – może być to któryś z krajów UE lub Islandia, Lichtenstein, Norwegia albo Turcja. Szczegółowych informacji o Erasmusie szukaj na stronach internetowych własnej uczelni oraz na oficjalnej stronie programu Erasmus.

Z dyplomem do NARICA

Czy uczelnie europejskie uznają twoje polskie wykształcenie? A może, wybierając się na studia drugiego stopnia, będziesz musiał zalegalizować swój dyplom? Sprawdź w biurach sieci NARIC. To wspierana przez UE sieć instytucji zajmujących się uznawalności dyplomów i wykształcenia zdobytego w innym europejskim kraju. W Polsce możesz skontaktować się z Biurem Uznawalności Wykształcenia i Wymiany Międzynarodowej (ukryty link: http://www.buwiwm.edu.pl/. Jednak najprecyzyjniejsze informacje otrzymasz w oddziale NARIC-a w kraju, do którego się wybierasz – adresy i telefony na europejskiej stronie NARIC.

Na inną uczelnię z punktami ECTS

Na wielu europejskich uczelniach działa Europejski System Transferu Punktów Kredytowych ECTS. To międzynarodowy system oceniania. Jego zasady są bardzo proste. W ciągu roku studiowania na każdym z przedmiotów masz do zdobycia po 60 punktów kredytowych. (30 punktów zarezerwowano dla semestru, a 20 punktów dla trymestru). Zebranie ustalonej liczby punktów za konkretne przedmioty oznacza zaliczenie kolejnych etapów studiów. Oceniane są egzaminy pisemne i ustne, aktywność na zajęciach oraz wspólne projekty. Punktowane są również praktyki zawodowe oraz przedmioty wybierane przez studenta. Zaletą ECTS jest nie tylko przejrzystość oceniania, ale również fakt, że w dowolnym momencie łatwo określić, na jakim etapie nauki się znajdujesz. Oznacza to, że w każdej chwili możesz np. przenieść się z jednej uczelni na drugą (też działającą w tym systemie) bez konieczności dodatkowych egzaminów. Więcej informacji ECTS na polskiej i unijnej stronie Erasmusa.

Do lekarza z kartą EKUZ

Przed wyjazdem na studia do każdego unijnego kraju warto zatroszczyć się o ubezpieczenie. Najlepiej jeszcze w Polsce. W wojewódzkim oddziale Narodowego Funduszu Zdrowia składasz wniosek o wydanie Europejskiej Karty Ubezpieczenia Zdrowotnego (EKUZ). Dołączasz zaświadczenie z zagranicznej uczelni, w którym określony jest czas trwania nauki. Twoja karta będzie ważna przez ten okres i jeszcze kolejne cztery miesiące. Pamiętaj jednak, że ubezpieczenie nie wystarcza na wszystkie usługi medyczne, np. za wizyty u dentysty będziesz musiał płacić sam. Może też okazać się, że w kraju, do którego trafiłeś obowiązuje tzw. wymóg współpłatności za wizytę lekarską. Albo wręcz obowiązek płacenia za wszystkie świadczenia zdrowotne. Posiadana karta upoważnia wtedy do ubiegania się o zwrot poniesionych kosztów. Te najmniej korzystne zasady obowiązują np. we Francji. Chcesz wiedzieć więcej - zajrzyj na stronę Narodowego Funduszu Zdrowia.

Poza Unię z FSS-em

A konkretnie do Norwegi, Liechtensteinu i na Islandię. Współpracę edukacyjną z tymi trzema krajami wspiera Fundusz Stypendialny i Szkoleniowy. Na zasadach podobnych do Erasmusa funduje stypendia dla studentów, badaczy i pracowników uczelni. Finansuje też wizyty studyjne pracowników instytucji edukacyjnych, wspólne seminaria, konferencje, publikacje i inne inicjatywy poprawiające jakość kształcenia i funkcjonowanie polskich szkół wyższych. Konkrety na oficjalnej stronie FSS.