projekty

Słońce jest żółte, woda – niebieska. A może czasem zielona? Ogień jest czerwony, śnieg biały, ziemia – brązowa. Kolory – uczymy się myśleć i postrzegać za ich pomocą już w pierwszych miesiącach życia. Zanim powiemy pierwsze słowo, napiszemy pierwszą literkę. W tym projekcie jednak kolor miał znaczenie bardzie symboliczne.

Czyli, dokładnie, co? Czy hierarchia wartości jest uniwersalna? Czy to, co jest istotne dla Polaków, będzie tak samo kluczowe dla Włochów i Rosjan? Właśnie tego mogli się dowiedzieć młodzi ludzie, biorący udział w tym projekcie.

W Polsce i Rumunii. W Hiszpanii i na Łotwie. Swoje mamy kochają Włosi, Estończycy, Czesi. Oddają im serca Szwedzi, Brytyjczycy, Bułgarzy… Ale – okazuje się, że Dzień Matki nie tylko nie wszędzie wypada 26 maja, na dodatek w różny sposób jest obchodzony! To mogło być odkrycie dla uczniów z dwudziestu szkół w dziesięciu europejskich państwach, biorących udział w tym projekcie – zadedykowanym wszystkim mamom, oczywiście.

Fizyka do przedmiotów lubianych nie należy. Ma złą sławę, a może ktoś zrobił jej czarny public relations? No, nie ukrywajmy – te wszystkie symbole, wzory, obliczanie siły, z jaką kamień działa na ścianę, i odwrotnie. Trudna sprawa? Niekoniecznie! Fizyka może być super przygodą – i lekcje z niej były wyzywaniem, prawie rozrywką, w ramach tego właśnie projektu.

Powieść „Imię róży” Umberto Eco jest magiczna. Łączy w sobie potężną dawkę wiedzy historycznej z porywającą i ekscytującą fabułą. Ale jej tytuł był zagadką, i nadal nią pozostaje… Sam pisarz niezbyt chętnie wypowiada się na ten temat. Ten projekt – zainspirowany książką Eco – rozbiera ów tytuł na czynniki pierwsze.

Wszyscy lubimy oglądać stare zdjęcia. Szkoda, że tak rzadko wiadomo, kogo przedstawiają… W ramach tego projektu uczniowie mieli okazję pomyszkować po albumach ze zdjęciami, rodzinnych archiwach, starali się wydobyć z pamięci bliskich wspomnienia, które mogłyby być pomocne przy opisaniu fotografii i dorobieniu do nich historii.

Jakim drzewem jesteś? Wiotką brzozą, strzelistą topolą, wesołym klonem? Grupa dwudziestu uczniów z Zespołu Szkół Specjalnych nr 3 w Łodzi wybrała mądry i silny dąb. Taki był początek projektu, w którym udział brała jeszcze młodzież z dziewięciu szkół.

Czy to, co fascynowało, cieszyło albo denerwowało Tomka Sawyera, nadal robi takie samo wrażenie na dzisiejszych nastolatkach? Chyba nie – bo dzisiaj nikt nie biega na bosaka do szkółki niedzielnej! Z drugiej strony: Tomek i Huck też mieli na pieńku z dorosłymi, byli zaganiani do nielubianych prac domowych, przeżywali pierwsze zauroczenia i konflikty z rówieśnikami… Więc może to nie jest jakaś przepaść bez dna?

Czasami, gdy chcemy powiedzieć obrazowo, że nie możemy wziąć czegoś znikąd, mówimy: z powietrza ci tego nie wytrzasnę! A tymczasem z powietrza można „wytrzasnąć” prąd. I nie tylko z niego! Polska emituje do atmosfery zbyt dużo dwutlenku węgla, powstającego na skutek spalania węgla. Unia oczekuje, że w najbliższych latach nauczymy się czerpać aż 20 procent energii ze źródeł odnawialnych. To jest idea, która powinna zaprzątać młode umysły...

Być może nasze miasta byłyby bardziej kolorowe i zadbane, gdybyśmy od dziecka patrzyli na nie jak na obiekt do malowania, szkicowania, wyklejania, rzeźbienia. Celem tego projektu było zapoznanie młodzieży z podstawowymi technikami plastycznymi, a za platformę zbliżenia miała służyć rodzima architektura.

Podczas wojny Polacy i Brytyjczycy stanęli po jednej stronie barykady. Czy to jednak sprawiło, że potrafiliśmy spojrzeć na siebie nawzajem, dostrzec zasługi, ale i rozmiar strat, tej drugiej strony? Nie zawsze tak było. W ramach projektu młodzi uczniowie z Polski i Wielkiej Brytanii starali się dowiedzieć: jak wyglądała II Wojna Światowa w tym drugim, odległym kraju?

Zamknięte osiedla. Elitarne szkoły, sklepy. Dobre i złe dzielnice. Czy zgadzasz się z tym, by polskie społeczeństwo było podzielone, na gorszych i lepszych, biednych i bogatych, sytych i głodnych, młodych i starych. Polaków i „obcych”? Wykluczeniem społecznym zagrożonych jest wiele grup – i trzeba z tym ryzykiem walczyć. Jak – tego właśnie mogli dowiedzieć się uczestnicy tego na szeroką skalę zakrojonego projektu.

Podobno na polskim język sobie można połamać – jest dla obcokrajowca trudny, a zrozumienie gramatyki i składni często graniczy z cudem! A przecież w Polsce studiuje coraz więcej cudzoziemców. I właśnie ci zagraniczni studenci, przyjeżdżający do nas na stypendium Erasmusa (na uczelnie, na praktyki) byli adresatami tego projektu.

W zintegrowanej Europie powinni funkcjonować przedsiębiorcy i biznesmeni, którzy bez przeszkód i lęków poruszają się w międzynarodowym środowisku. Ale to wymaga nieraz nabycia nowych kompetencji. Stąd ten właśnie projekt – jego celem jest stworzenie oferty edukacyjnej w zakresie europejskiej przedsiębiorczości.

Każdy pamięta taką zabawę z dzieciństwa: podróżowanie palcem po mapie, albo po globusie… Wyznaczanie jakiegoś punktu, wyobrażanie sobie: jak tam jest, w tym miejscu? Jacy ludzie tam żyją, zwierzęta, rośliny? Ten projekt – to taka trochę nowocześniejsza wersja „podróżny palcem po mapie”.

Istnieje ogromna różnica pomiędzy kibicem piłki nożnej, który wspiera ukochaną drużynę i chce dobrze bawić się z innymi fanami, nawet tymi, popierającymi rywala, a kibolem – który marzy tylko o rozróbie. Jesteśmy za kibicami, ale przeciwko kibolom! I nie chcemy ich na naszym Euro 2012. Dlatego właśnie wymyślono ten projekt.

Jak pracować z młodzieżą? Jak zachęcać ją do udziału w projektach, angażować w działania lokalnych społeczności, wspierać? Dla działaczy młodzieżowych są to bardzo ważne pytania… Na które starają się szukać odpowiedzi niezależnie od tego, pod jaką szerokością – i długością – geograficzną mieszkają.

Jest ich w Polsce sześć milionów. A w kinie? Jak często w filmach występują aktorzy np. na wózkach, lub choćby – jak często sprawni aktorzy grają role niepełnosprawnych osób? A niepełnosprawni reżyserzy – gdzie oni są, i czy w ogóle są? Scenarzyści, operatorzy? Pojawia się pytanie: czy polskie kino dyskryminuje osoby niepełnosprawne? Czy w filmie niepełnosprawność jest tabu?

Ratuje życie, a przecież – jej reguły nie są wcale bardzo złożone. Każdy powinien je znać. Tak jednak nie jest, bo w szkołach zajęcia z pierwszej pomocy często traktowane są po macoszemu, podobnie – na kursach nauki jazdy. Sprzeciwić się temu postanowili młodzi ludzie w wieku 18 – 30 lat, należący do Grupy Ratownictwa Medycznego PCK przy Zarządzie Rejonowym PCK w Wejherowie.

Gniezno jest historyczną stolicą Polski. Czy będzie także liderem w ochronie środowiska i promowaniu ekologii? Wiele na to wskazuje. Zorganizowano tu bowiem spotkanie „Współpraca dla środowiska”, do udziału w którym gnieźnieński ratusz zaprosił reprezentantów z sześciu miast partnerskich ze Szwecji, Włoch, Niemiec, Węgier, Ukrainy i Litwy.