Polityki młodzieżowe państw OECD

26-11-2018

Jak państwa OECD radzą sobie z wdrażaniam polityk młodzieżowych? Niezbyt dobrze. W co drugim z nich nie funkcjonują żadne spójne narzędzia polityki publicznej skierowane do młodych.

fot. materiały prasowe
Autor zdjęcia lub licencja: 
fot. materiały prasowe

Autorzy raportu przyglądają się poszczególnym państwom OECD pod kątem strategii realizowanych z myślą o młodych ludziach. Pod lupę biorą m.in. jakość usług publicznych skierowanych do tej grupy społecznej oraz programy służące wyrównywaniu szans edukacyjnych i wspieraniu młodzieży na rynku pracy. Sporo uwagi poświecają również kwestii zagngażowania młodych w sprawy publiczne, obecności w zawodowej polityce oraz zajmowaniu przez młodych stanowisk w administracji publicznej. I nie szczędzą krytyki:

  • Zaledwie co drugie państwo OECD wzdrożyło programy polityk publicznych skierowane do młodych. W wielu przypadkach rządowe strategie młodzieżowe pozostawiają jednak wiele do życenia - są niespójne i odbiegają od międzynarodowych standardów. 
  • Teoria często rozmija się z praktyką a programy adresowane do młodych istnieją wyłącznie na papierze. W rządowych budżetach brak środków na ich realizację.
  • Niewiele państw wychodzi naprzeciw rzeczywistym oczekiwaniom swoich młodych obywateli; braki widać też w ewaluacji programów. 
  • Stanowczo zbyt mało młodych angażuje się w życie publiczne. Niedostateczną reprezentację tej grupy widać również w korpusach urzędniczych. 
  • W wielu krajach progi wiekowe utrudniają młodym dostęp do usług publicznych i uniemożliwiają aktywne uczestnictwo w życiu politycznym. 

"Youth Stocktaking Report" - w języku angielskim - dostępny jest na stronach OECD.